หายไปนานเลยเนาะกับไดอารี่ตรงนี้

มาอีกทีคราวนี้ก็มาด้วยปัญหาแก้ไม่ตก เราขอบันทึกไว้หน่อยละกัน

เคยเบื่อกันบ้างมั้ยคะ?

กับปัญหาที่บางทียินดีตอบนะ

แต่ไม่รู้ว่าจะตอบว่าอย่างไร...

บางคนเดินมาถามด้วยความห่วงใย

บางคนมาถามเพราะความอยากรู้

และบางคนก็เดินมาถามเพื่อความสะใจ เอ๊ะยังไง

มันก็คงเป็นคำถามซ้ำๆ ซากๆ ที่เราคงจะต้องเจอจนกว่าเราจะได้มาซึ่งสิ่งนั้นล่ะค่ะ

แล้วถ้าเราไม่มีโอกาสได้มันมาล่ะค่ะ?

เราจะต้องเกิดอาการไปตลอดชีวิตเลยหรือไม่

***********************

ไดอารี่จ๊ะ

เธอรู้มั้ย ชั้นเองก็อยากมี "ลูก" นะ

ลูกที่เค้าว่ากันว่าเกิดจากความรักของคนสองคนน่ะ

แต่ไดอารี่รู้มั้ยบางสิ่งในโลกนี้

ใช่ว่าอยากได้ อยากมี แล้วจะได้ดังใจนึก...

แล้วเธอรู้มั้ย โชคชะตาก็เล่นตลกกับคนตั้งมากมาย

บางคนอยากมีแทบตาย ทำยังไงก็ไม่มี

ในขณะที่คนไม่อยากมี กลับมี

ชั้นเองก็รอคอยเค้ามาสองปีล่ะ

มันดูไม่นานหรอกนะ

แต่เธอรู้มั้ยทุกครั้งที่ชั้นเจอคำถาม

"มีลูกยัง" เมื่อไรจะมี" "ไม่ขยันปฏิบัติการเลยนี่หว่า"

อืม มันเยอะเลยใช่มั้ยล่ะ

จริงๆ มันก็คงเหมือนกับคำทักทายที่ไม่ต้องการประโยคตอบรับ

เหมือนกับ "กินข้าวยัง"  "สบายดีเปล่า"

แต่ทีนี้มันไม่ใช่ยังงั้นอ่ะสิ

เธอรู้มั้ยหลายครั้งที่เค้าถามชั้น

ชั้นก็แค่ยิ้มๆ ตอบไปสั้นๆ ว่า"ยังไม่มีจ้ะ"

บางคนก็เลิกถามนะ แต่บางคนก็ไม่ ตั้งหน้าตั้งตาจะเอาคำตอบอะไรก็ไม่รู้

เธอรู้มั้ย บางทีชั้นก็เจ็บนะ ชั้นหาคำตอบมาให้เค้าไม่ได้

แล้วชั้นก็เจ็บเพราะนั่นเป็นคำถามที่ชั้นก็อยากรู้คำตอบเหมือนกัน

ว่าเมื่อไรจะถึงเวลาของชั้น

เคยน้อยใจสารพัด ชั้นเคยคิดว่า

ชั้นจะเป็นแม่ของคนคนนึงได้มั้ย? ชั้นจะมีโอกาสหรือเปล่า

เธอรู้มั้ย ชั้นเศร้ามากนะ....

**********************

ไดอารี่จ๊ะ ชั้นก็บอกไม่ได้เหมือนกันนะว่าชั้นจะมีโอกาสที่ชั้นรอคอยมั้ย

แต่ชีวิตมันก็ต้องดำเนินต่อไปทุกวันๆ เนอะ

ชั้นขอแค่ความเข้าใจได้มั้ย นิดหน่อยก็ยังดี

โปรดเข้าใจชั้นหน่อย

คน (ยัง) ไม่มีลูก ไม่ใช่เรื่องแปลก ไม่ใช่คนประหลาด

มันอาจจะไม่เป็นครอบครัวที่สมบูรณ์เหมือนมาตรฐานชีวิตที่คนเค้าตั้งไว้

มันอาจจะดูไม่เพอร์เฟคเหมือนที่หลายคนฝันใฝ่

แต่ได้โปรด ให้พื้นที่ชั้นเล็กๆ ได้ยืนอยู่อย่างมีความสุขบนโลกใบนี้ได้มั้ย

แม้หากว่า วันข้างหน้าชั้นไม่มีโอกาสจะเป็นแม่คนก็ตาม.....

********************************

โลกใบนี้มันลึกลับซับซ้อนกว่าที่คิดมากนะคะ

ที่มาของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

เพราะฉะนั้น ถ้าเราไม่รู้เบื้องหลังความเป็นมาของเค้า

โปรดอย่าได้ตัดสิน หรือเยาะเย้ยเค้าเลยค่ะ

ขอแค่นี้ได้มั้ยคะ มากไปหรือเปล่า?

สุดท้าย...

ชั้นเชื่อว่าคนที่รอคอยคงจะเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ได้ดี

มันเจ็บปวดและขมขื่นลึกๆ นะคะ

ขอมาระบายเท่านี้ เพราะชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป...

ขอบคุณค่ะ